Vraagbaak

Beste Allemaal,

Vorig seizoen is er niet overtuigend gereageerd op de vraagbaak. Vinden jullie het leuk als we dit voortzetten?

Hoewel het allemaal simpel lijkt is het dat niet. Het kost ons tijd en inspanning doch dat doen we graag mits er ook reacties op komen.

Dus ff een ja of een nee svp op dit bericht?

Herfst.

Nog enkele dagen en het seizoen gaat weer open voor het meeste kleinwild. De grotere stukken worden alweer langer geoogst. Nu is het ook de tijd voorgooide paddenstoelen lekker om hun eenvoud en rijkdom in smaak.

Probeer ze simpel met een uitje zachtjes gebakken in de roomboter en afgeblust met was Ilay whisky.
Serveer een stukje wildzwijn klassiek gesmoord en dan op een bedje van brede lintmacaroni.
Glaasje VENERIE. (Zwijntje) en dan heerlijk genieten met vrinden.

FF Zweten

Gisteren weer eens goed met Kees aan het werk op een oefenspoor. Gelegd door Gert van den Hatert dus zonder voorkennis aan de bak. Zoals sommige weten ben ik bezig Kees los voor te jagen. Dus.....wel no way meneer was druk met andere zaken. Dan maar aan de lijn. Hoewel hij duidelijk aangaf te weten waar het om ging was er een hoop belangrijk genoeg om ff tussendoor te willen doen. Kortom ging meneer er breed bij zitten en demonstratief de verkeerde kant opkijkend want waarom zullen we doen wat er gevraagd wordt als we eerst ff naar links willen. Hij had alleen pech dat ik zeker wist dat het niet juist was wat hij aangaf. Hoewel? Nee gelukkig was ik juist. Maar goed daarmee maakte hij wel ff duidelijk dat ie Fransoos is en dus tres arrogant kan zijn.

 Zo ook bij het stuk aankomend ff lekker ...door de zeer dichte dekking netjes aangevend en terugkomen en Melden hier is het. Maar niet een tweede keer er naar toe nee, lekker rollen in het mos en duidelijk: ik ben klaar zoek het verder zelf maar uit. Wel het was een mooi spoor zonder lintjes doch helemaal uitgewerkt met kleine natuurlijk breuken zoals je die ook op en tijdens een natuur nazoek kan treffen. Een mooie uitdaging. Gert dank voor de energie die je hier in gestopt hebt met het voorbereiden. Het was echt soms ff tot 10 tellen maar vooral genieten van het moeten lezen van hond en veld. Ergo: ook al loop je nog zolang heb je velen honden voorgejaagd het blijft steeds weer een uitdaging en geen vanzelfsprekendheid. WMH.

 

De kop is er weer af.

Gisteren was het dan zo ver na een lange zomerstop zijn we weer begonnen. Volledig digitaal middel barcodes te scannen sporen ging met op pad. Een ieder met veel zin en uitgelaten onder die er flink tegenaan wilden.
Het weer was optimaal een temperatuur goed voor klotsende oksels en een zeer hoge luchtvochtigheid die nog eens verstrekt werd met regelmatig enige lekkage vanuit het luchtruim. Het dampte en broeide.

De eerste sporen van het seizoen betrof Hert. Mooie sporen uitgezet met de spoorschoenen en met gebruik van slechts enkele dopjes zweet voor hoofdzakelijk de Aarschot plaats. Uiteraard waren alle gebruikte materialen weer van één donorstuk want dat blijft onze overtuiging. Mengen van zweet, huiden dan wel andere delen van het donor dier(en) is iets wat niet kan om een zuiver natuurgetrouw spoor op te bouwen.

Met veel nazoek genot is er dan ook weer keihard gewerkt door de combinaties om uiteindelijk voldaan aan te komen bij het stuk, inderdaad een mooi stuk herthuid.

Ook voor ons de voorbereiders is het weer mooi om te zien hoe gepassioneerd de honden weer aan het werk gaan en hoe zwaar het uiteindelijk is voor de voorjaar om vooral niet zelf de fout in te gaan.
Dit seizoen gaan we dus weer een treetje hoger mbt het niveau wat we eisen van onze trainees.

Na afloop lekker vers water voor de honden en een sneak preview voor de voorjagers van de Vénerie ons zwijntje waarvan we vele broertjes verwachten rond drie oktober. Daarna natuurlijk mooie verhalen en veel koffie.

Waidmansheil.

Afscheid van een makker.

Vandaag kregen wij van Hans het bericht dat hij afscheid heeft moeten nemen van Murdock zijn trouwe makker in het veld. We wisten dat het al een tijd niet goed ging met Murdock toch is het een schok als het dan zo ver is. 

Hans, wij je vrienden van de Zweethond wensen jullie veel sterkte met het gemis en heel veel mooie herinneringen.

Waidmansheil.

Zomergroet

 een natte handdoek om af te koelen.

Paul Schneider Trofee 2013

Ingeschreven voor de Paul Schneider van 26 mei 2013, vorig jaar was ik 2^e geworden, en ik had me zelf beloofd om toch een keer de wel begeerde wisseltrofee mee naar huis te nemen, niet wetende dat het ook vandaag zou gaan gebeuren.

Half 7 de deur uit, wat regen onderweg, maar goed het had zaterdag al flink geregend, dus misschien zou het meevallen, half 9 reed ik het museumplein te Overloon op en parkeerde de auto. Mijn dashond Brunhilde eruit gehaald en even de benen gestrekt, gaat ze daar toch luid op spoor, het barst daar van de konijnen. Er kwamen meer mensen aanrijden, dus hond weer in de auto en het restaurant binnen, waar verzameld zou worden.De tereindeskundigen waren al binnen, en wat schertst mijn verbazing dat Erick Jan binnen kwam lopen. Hij zou vandaag meelopen en observeren, en dat was natuurlijk best wel leuk, zeker omdat 2 andere deelnemers en ik bij hem trainen.

Iedereen was inmiddels binnen en voorzien van koffie, toen Anton het woord nam, iedereen welkom hete, de programmaboekjes en de lootje werden uitgedeeld, ditmaal trok ik nummer 3, vorig jaar was dat nummer 7 en dat is een lange zit. Er waren 9 combinaties aanwezig, en het aanbod honden was gemêleerd van Dashond, Bayerische Gebirgschweishund, Rodesian Ridgeback, grote Munsterlander, Basset Artesien Normand, Basset Fauve de Bretagne en Stabijhoun.Iedereen had zijn nummer getrokken, en we vertrokken naar het bosperceel waar het zou beginnen. Nummer 1 en 2 gingen met de keurmeester mee, en het was afwachten, ik werd inmiddels opgehaald en moest wachten op nummer 2 die net van start ging. Later hoorde ik dat zij het niet gehaald hadden, wat mij nog nerveuzer maakte, want dat betekende voor mij dat het pittig was.De keurmeester kwam me halen, en we moesten best nog wel een flink stuk lopen, maar aangekomen op de startplek, het zelfde ritueel als altijd, netjes in de zit, blijf, wondbed bekeken, er lagen stukjes orgaan en snijhaar.Klein schietgebedje gedaan, Brunhilde meegenomen naar het wondbed, en Zoeeeeeeeeeeek de Bok, ze ging mooi strak met de neus op de grond en liep rustigdoor. 1^e afroep we zaten 50 meter van het spoor, dus terug gelopen en in gedachte 50 meter terug geteld. Brunhilde opnieuw ingezet, op spoor en daar ging ze weer, toen kwamen we bij een greppel, daar ging ze door heen en kwam aan de andere kant weer boven en wilde door (ik had iets van klopt dat wel), maar ik hoorde haar zachtjes piepen en snuiven, gaf haar meer lijn en ze ging met ferme pas door, toen stopte ze en haar kopje ging omhoog van rechts naar links en hop daar ging ze weer (verwaaiing) tot aan de brandgang en daar maakte ze haak naar links en dook het bos weer in, daar kwamen we nog een wondbed tegen wat ik melde.

Brunhilde was zo bezig met haar werk, en ik was enorm geconcentreerd op haar, dat we het stuk voorbij liepen, maar in mijn ooghoek meende ik toch wat te zien, dus bleef staan draaide me een kwart slag, en zag het stuk liggen, riep tegen Brunhilde zoek, zoek en ze kwam op het stuk, Yes die is binnen. Pfffffff dat was zweten, de keurmeester zeiden nog wat heb je ons laten zweten maar Waidmannsheil en Waidmannsdank.

Van de 9 combinaties hebben 3 het gehaald. Rond 5 uur gingen we terug naar het restaurant, waar we een na beschouwing hadden van de dag, de gene die het niet gehaald hadden, kregen tips en vooral doorgaan.Toen het moment van de waarheid, de Basset Artesien werd 3^e, de Munsterlander en mijn Dashond kregen een gedeelde 1^e plaats, en toen kwam de doorslag dat mijn kleine Dotje de TROFEE mee zou krijgen, ondanks dat ze 150 meter van het spoor heeft afgesneden, het spoor lag namelijk rechts van me, maar door de verwaaiing had ze zoiets van daar ligt ook het spoor, dus ik ga rechtdoor.Ik wil de organisatoren bedanken, de catering, en een ieder die er een mooie dag van heeft gemaakt. De Trofee staat op een mooi plekje in de kast, tot de volgende Paul Schneider.

Waidmannsheil, Helene en Brunhilde

GundogsOnline

GundogsOnline, de nieuwste én meest complete webshop voor de jachthond en voorjager!

GundogsOnline, hét digitale warenhuis voor de jachthondenliefhebber is nu online! Op www.GundogsOnline.nl vindt u een breed assortiment dummy’s voor het apporteerwerk en diverse artikelen voor zweetwerk, zoals zweetharnassen en -lijnen. Ook wordt de voorjager in het jachtveld niet vergeten. Zo verkoopt GundogsOnline dummyvesten, wildtassen, jachtkrukken en veldflessen. Ook te verkrijgen, vele soorten mooi trainingswild. Check voor al onze producten de website! Voor de meeste producten geldt: vandaag besteld, morgen in huis of u haalt het gewoon bij ons thuis af.

Reeanimatie

Nadrift 2013, een analyse.

EJ. Ik schrijf wel een stukje over de nadrift zei ik enthousiast. Thuis gekomen meteen de eerste indrukken en hoofdlijnen op het papier gezet. En ja, daar sta je dan. Komt er een stukje van EJ zelf waarin hij mij al het gras voor de voeten wegmaaide. Maar ik heb gelukkig niet alleen het recht om een stukje voor de zweethond te schrijven. Er is genoeg talent. Ik hoop dat ze veel gaan schrijven. Gelukkig kent de computer, net als vroeger thuis, een prullenbak. Maar wat nu? Ik kan toch niet aan het papier toevertrouwen wat al geschreven is? Ik zal dus een andere invalshoek moeten vinden.

En dan komt een gedeelte van mijn professie naar boven, ik geef in een analyse weer wat er op deze dag allemaal gebeurde en onderschrijf dit met een conclusie. Wellicht geeft dit handvatten voor een volgende nadrift? Bij deze dus de eerste conclusie:

Conclusie: In mijn geval wachten tot iemand anders een stukje over de nadrift schrijft. Er is onder de zweetwerkers genoeg talent zoals ik al eerder heb mogen ervaren. Dit geeft hoop voor de toekomst.

Meenemen een postbode elastiek en een stokje van een ijsje. Bij de uitnodiging voor de nadrift van de zweethond stond, dringend, het bovenstaande advies. Het gevolg was dat op diverse sociaal media druk gespeculeerd werd wat een zweetwerker nu heeft aan dergelijke spullen. Deze onzekerheid werd nog een aangewakkerd door foto’s die nog meer onduidelijkheid opriepen. Ook kwamen er vragen zoals: In deze koude is er toch nergens ijs te koop? alsmede: Hoe kom ik aan postbode elastiekjes?

Gevolg? Post bezorgers die op de vroege morgen overvallen werden met de vraag om elastiekjes. Intussen ontstond er al snel een soort ruilhandel. Neem jij elastiekjes mee? Ik neem wel ijsstokjes mee. Het kwam zelfs zo ver dat er een tweetal zweetwerkers, op weg naar de nadrift, nog even stopten bij een benzinestation om een ijsje te eten. Ik had graag het gezicht van de pompbediende wel eens willen zien toen hij dit schouwspel op een koude zaterdagmorgen zag gebeuren. Op verzamelplaats werd dan ook door een ieder druk gespeculeerd en de laatste ruilobjecten uitgewisseld. Met enige vertwijfeling van wat er te wachten stond kwamen wij bij de locatie in het bos aan.

Conclusie: De trainers van de zweethond weten gebruik te maken van de moderne media. In het veld wordt veel aandacht besteed aan valplek- en spoorherkenning maar door het gebruik van dit medium wordt bewust extra haken en verwarring op het spoor gelegd. Een zweetwerker kan dus verwachten dat de nadrift, naast het sociale aspect, gewoon werken is.

Haagse Blufblazers

Ontvangst.                                                                                                                                                               Bij aankomst bij de jacht hut werden wij opgewacht door hoornblazers. Zij verzorgden dat over de hele dag gedragen en mooie hoorntonen door het bos weerklonken. Inmiddels is er op o.a. facebook hierover al e.e.a. verschenen. Voor hen die nog niet over dit medium beschikken hierbij een (helaas niet volledige ) weergave van wat er geschreven is. Jullie hebben geweldig geblazen, ik heb e.e.a. opgenomen op mijn telefoon, kan ik het nog eens terug luisteren. Of. Kreeg het ondanks de sneeuwvlokken, warm van binnen bij het horen van die tonen. Evenals. Bedankt voor de mooie tonen, was een superdag. Het was een gezellige dag. Wij willen u bedanken voor de uitnodiging. Ik hoop dat u genoten heeft. Wij hopen op herhaling. Hoorngroep Haagse bluf. En deze is wel heel erg duidelijk: eindelijk tot 1 afgeteld en is het nu weer 364.

Conclusie: Muziek geeft mensen een warm gevoel. Het draagt bij aan saamhorigheid en verbind. Het uitnodigen van deze groep door de organisatie was een schot in de roos. Chapeau!

EHBO bij honden.                                                                                                                                          
Evertsen, dierenarts van de Sterkliniek uit Veenendaal  gaf een lezing over EHBO bij honden. Zij werd daarbij geassisteerd door Pippa haar Sophia snuffelhond. Zij verstond de kunst om al die zweetwerkers ademloos naar haar te laten luisteren. Gaande de presentatie kwamen de vragen en eigen ervaringen van geleiders ter sprake. Enorm wat een vakkennis die zij met ons deelde. Ik ben er van overtuigd dat een ieder hier veel van geleerd heeft. Uiteindelijk werd dan ook duidelijk waarom het ijsstokje en elastiekje meegebracht moesten worden. Ja, inderdaad om een knevel bij een bloeding aan te leggen. De organisatie had aan het einde van de lezing nog een verrassing.

Een ieder ging naar huis met een EHBO-kit. Deze was speciaal voor en met medewerking van een zweetwerker voor ons ontworpen. Een must in het veld. In de kid meteen mijn ijsstokje en elastiekje een plaats gegeven.
Conclusie: De organisatie is er wederom in geslaagd om zweetwerkers kennis en kunde bij te brengen en hun daarbij de nodige hulpmiddelen te verschaffen. Wat kan ik hier nog aan toevoegen?

De Jachtrechtbank:                                                                                                                                     Onze opperrechter had er dit jaar voor gekozen om zich door een rechter in opleiding te laten vergezellen. Een vooruitziende blik want met deze werkwijze is de toekomst van de jachtrechtbank veilig gesteld. Ook dit jaar werden zweetwerkers door de rechtbank onderhouden over hun misdragingen en beloofden zij beterschap. Ook werden er een tweetal zweetwerkers tot Eifeljagers geslagen.  
Wat wel opviel was dat deze beide heren zich kennelijk zorgen gemaakt hadden over hun eigen misdragingen. Vermoedelijk zijn zij te rade gegaan bij een zweetwerker, advocaat van beroep. Kennelijk heeft deze hun voorzien van informatie voor een pleidooi wat met nadrukkelijke stem ten gehore werd gebracht. Inspraak is terecht echter het oordeel van de jachtrechtbank is altijd rechtvaardig en beslissend.

Conclusie: Een instituut dat op de nadrift niet mag ontbreken. Er moet echter gewaakt worden dat er niet al te veel voorkennis is wat de rechtbank ter tafel brengt. Dit kan afbreuk doen voor een spontaan pleidooi.

Afsluiting.                                                                                                                                                 Aansluitend hierop was het Zum Essen.  Er was wederom voor een verrassing gezorgd. Deze keer in de vorm van een barbecue. Voortreffelijk verzorgd door Gert. Bij het afscheid nemen kreeg een ieder zijn rooster voor het komende seizoen mee naar huis.

Conclusie: Slechts een klein stukje op het papier toevertrouwd van dit gedeelte. Wat hierover geschreven is kan niet weergeven hoe belangrijk dit voor het slagen van een nadrift is. Ik kan het denk mij het best weergeven met de woorden: Chapeau het was weer uitstekend.

Samenvatting: De organisatoren zijn er wederom in geslaagd om de nadrift de plek in de training te geven die het verdiend. Het is een waardige afsluiting van een seizoen in een ambiance die zijn weerga niet kent.  Ik denk dat ik namens alle aanwezigen een ieder mag bedanken die hier aan hebben bijgedragen. Ook een dank aan onze gastheer Jan die dit mede heeft mogelijk gemaakt.

Een zich in het zweet werkend analist.