Nadrift 2013, een analyse.

EJ. Ik schrijf wel een stukje over de nadrift zei ik enthousiast. Thuis gekomen meteen de eerste indrukken en hoofdlijnen op het papier gezet. En ja, daar sta je dan. Komt er een stukje van EJ zelf waarin hij mij al het gras voor de voeten wegmaaide. Maar ik heb gelukkig niet alleen het recht om een stukje voor de zweethond te schrijven. Er is genoeg talent. Ik hoop dat ze veel gaan schrijven. Gelukkig kent de computer, net als vroeger thuis, een prullenbak. Maar wat nu? Ik kan toch niet aan het papier toevertrouwen wat al geschreven is? Ik zal dus een andere invalshoek moeten vinden.

En dan komt een gedeelte van mijn professie naar boven, ik geef in een analyse weer wat er op deze dag allemaal gebeurde en onderschrijf dit met een conclusie. Wellicht geeft dit handvatten voor een volgende nadrift? Bij deze dus de eerste conclusie:

Conclusie: In mijn geval wachten tot iemand anders een stukje over de nadrift schrijft. Er is onder de zweetwerkers genoeg talent zoals ik al eerder heb mogen ervaren. Dit geeft hoop voor de toekomst.

Meenemen een postbode elastiek en een stokje van een ijsje. Bij de uitnodiging voor de nadrift van de zweethond stond, dringend, het bovenstaande advies. Het gevolg was dat op diverse sociaal media druk gespeculeerd werd wat een zweetwerker nu heeft aan dergelijke spullen. Deze onzekerheid werd nog een aangewakkerd door foto’s die nog meer onduidelijkheid opriepen. Ook kwamen er vragen zoals: In deze koude is er toch nergens ijs te koop? alsmede: Hoe kom ik aan postbode elastiekjes?

Gevolg? Post bezorgers die op de vroege morgen overvallen werden met de vraag om elastiekjes. Intussen ontstond er al snel een soort ruilhandel. Neem jij elastiekjes mee? Ik neem wel ijsstokjes mee. Het kwam zelfs zo ver dat er een tweetal zweetwerkers, op weg naar de nadrift, nog even stopten bij een benzinestation om een ijsje te eten. Ik had graag het gezicht van de pompbediende wel eens willen zien toen hij dit schouwspel op een koude zaterdagmorgen zag gebeuren. Op verzamelplaats werd dan ook door een ieder druk gespeculeerd en de laatste ruilobjecten uitgewisseld. Met enige vertwijfeling van wat er te wachten stond kwamen wij bij de locatie in het bos aan.

Conclusie: De trainers van de zweethond weten gebruik te maken van de moderne media. In het veld wordt veel aandacht besteed aan valplek- en spoorherkenning maar door het gebruik van dit medium wordt bewust extra haken en verwarring op het spoor gelegd. Een zweetwerker kan dus verwachten dat de nadrift, naast het sociale aspect, gewoon werken is.

Haagse Blufblazers

Ontvangst.                                                                                                                                                               Bij aankomst bij de jacht hut werden wij opgewacht door hoornblazers. Zij verzorgden dat over de hele dag gedragen en mooie hoorntonen door het bos weerklonken. Inmiddels is er op o.a. facebook hierover al e.e.a. verschenen. Voor hen die nog niet over dit medium beschikken hierbij een (helaas niet volledige ) weergave van wat er geschreven is. Jullie hebben geweldig geblazen, ik heb e.e.a. opgenomen op mijn telefoon, kan ik het nog eens terug luisteren. Of. Kreeg het ondanks de sneeuwvlokken, warm van binnen bij het horen van die tonen. Evenals. Bedankt voor de mooie tonen, was een superdag. Het was een gezellige dag. Wij willen u bedanken voor de uitnodiging. Ik hoop dat u genoten heeft. Wij hopen op herhaling. Hoorngroep Haagse bluf. En deze is wel heel erg duidelijk: eindelijk tot 1 afgeteld en is het nu weer 364.

Conclusie: Muziek geeft mensen een warm gevoel. Het draagt bij aan saamhorigheid en verbind. Het uitnodigen van deze groep door de organisatie was een schot in de roos. Chapeau!

EHBO bij honden.                                                                                                                                          
Evertsen, dierenarts van de Sterkliniek uit Veenendaal  gaf een lezing over EHBO bij honden. Zij werd daarbij geassisteerd door Pippa haar Sophia snuffelhond. Zij verstond de kunst om al die zweetwerkers ademloos naar haar te laten luisteren. Gaande de presentatie kwamen de vragen en eigen ervaringen van geleiders ter sprake. Enorm wat een vakkennis die zij met ons deelde. Ik ben er van overtuigd dat een ieder hier veel van geleerd heeft. Uiteindelijk werd dan ook duidelijk waarom het ijsstokje en elastiekje meegebracht moesten worden. Ja, inderdaad om een knevel bij een bloeding aan te leggen. De organisatie had aan het einde van de lezing nog een verrassing.

Een ieder ging naar huis met een EHBO-kit. Deze was speciaal voor en met medewerking van een zweetwerker voor ons ontworpen. Een must in het veld. In de kid meteen mijn ijsstokje en elastiekje een plaats gegeven.
Conclusie: De organisatie is er wederom in geslaagd om zweetwerkers kennis en kunde bij te brengen en hun daarbij de nodige hulpmiddelen te verschaffen. Wat kan ik hier nog aan toevoegen?

De Jachtrechtbank:                                                                                                                                     Onze opperrechter had er dit jaar voor gekozen om zich door een rechter in opleiding te laten vergezellen. Een vooruitziende blik want met deze werkwijze is de toekomst van de jachtrechtbank veilig gesteld. Ook dit jaar werden zweetwerkers door de rechtbank onderhouden over hun misdragingen en beloofden zij beterschap. Ook werden er een tweetal zweetwerkers tot Eifeljagers geslagen.  
Wat wel opviel was dat deze beide heren zich kennelijk zorgen gemaakt hadden over hun eigen misdragingen. Vermoedelijk zijn zij te rade gegaan bij een zweetwerker, advocaat van beroep. Kennelijk heeft deze hun voorzien van informatie voor een pleidooi wat met nadrukkelijke stem ten gehore werd gebracht. Inspraak is terecht echter het oordeel van de jachtrechtbank is altijd rechtvaardig en beslissend.

Conclusie: Een instituut dat op de nadrift niet mag ontbreken. Er moet echter gewaakt worden dat er niet al te veel voorkennis is wat de rechtbank ter tafel brengt. Dit kan afbreuk doen voor een spontaan pleidooi.

Afsluiting.                                                                                                                                                 Aansluitend hierop was het Zum Essen.  Er was wederom voor een verrassing gezorgd. Deze keer in de vorm van een barbecue. Voortreffelijk verzorgd door Gert. Bij het afscheid nemen kreeg een ieder zijn rooster voor het komende seizoen mee naar huis.

Conclusie: Slechts een klein stukje op het papier toevertrouwd van dit gedeelte. Wat hierover geschreven is kan niet weergeven hoe belangrijk dit voor het slagen van een nadrift is. Ik kan het denk mij het best weergeven met de woorden: Chapeau het was weer uitstekend.

Samenvatting: De organisatoren zijn er wederom in geslaagd om de nadrift de plek in de training te geven die het verdiend. Het is een waardige afsluiting van een seizoen in een ambiance die zijn weerga niet kent.  Ik denk dat ik namens alle aanwezigen een ieder mag bedanken die hier aan hebben bijgedragen. Ook een dank aan onze gastheer Jan die dit mede heeft mogelijk gemaakt.

Een zich in het zweet werkend analist.

Een nieuw lid in gezin Heystee.

Met blijdschap geven wij kennis van de komst van Katie in ons gezin. Ze is nu acht weken oud en begint haar draai bij ons al aardig te vinden.

Hartelijke groet,

Peter en Ria

Het was me het dagje wel.

Zaterdag jl. was het dan zover.  De Nadrift 2013. Heel vroeg in de kleren natuurlijk een wat feestelijk tenue en dan de honden verzorgen die dit keer niet mee konden.
Dit werd niet gewaardeerd maar één keer per jaar is het gewoon zo. Fep het werkpaard was al geladen dus dat kon niet misgaan. Vroeg naar de hut alwaar was afgesproken met Gert. Spoedig melde de Haagseblufblazers zich per mobile en ook zij waren er dus wat eerder zodat we ff konden in blazen.

Stipt 10 uur werden de deelnemers opgehaald vanaf de bekende verzamel plaats. Het beloofde een gezellige en drukke dag te worden. Aangekomen op de locatie waren inmiddels de vers gemaakte Zweedse Fakkels ontstoken en stonden de Blazers klaar om een ieder welkom te heten met prachtige tonen die mooi weg galmden ten gevolge van de vorst. Prachtig.
Hierna koffie in de hut met wat lekkers en aansluitend een inspirerende presentatie van Wilma Evertsen onze dierenarts van de Sterkliniek Kerkewijk te Veenendaal. Wat een passie en begeleid door Pippa de EHBO-hond die ook gecertificeerd is als snuffelhond voor de Sofia stichting. Het was meer als een presentatie zeg maar gerust een cursus voor de

werkende hond en zijn baas. Ik heb er weer van geleerd. Hierna een presentatie over de jachthoorns begeleid met de schonen klanken en praktijkvoorbeelden. Eduard Lachi vertelden gepassioneerd en werd begeleid door Jaap Kuyt, Roos Hoogakker op de Par force in Es en met de Furst Plesse was Tom van de Linde erbij gekomen en ondergetekende. Na het Zum Trincken was daar de jachtrechtbank. Voorgezeten door de edelachtbare John de Jong en Hans van Ede die duidelijk werkt gemaakt hadden en diversen "misdragingen" door het jaar heen vastgelegd hadden met


Amice heeft U nu mijn bril op? Verrek ik meende al enig verschil te zien.

wettig en overtuigend bewijs. Een apotheose was wel het tot Eifel jagers slaan van Gert en Erick Jan. Hierbij konden enkele eindelijk jaren opgespaarde frustraties middels een dubbelloop loop botvieren. Wij konden na afloop nog prima zitten dus dank aan een ieder voor de compassie en kennelijk zijn de frustraties dus geheel binnen de perken gebleven. Dank voor de eer die ons is welgevallen bij de jachtrechtbank. Ook hier werden we weer gefetteerd op de schone klanken van de Haagseblufblazers en dit alles in de feeërieke zetting van mooie zuiveren maagdelijk witte sneeuw. Aansluitend volgden het Zum Essen en was daar een voortreffelijke Barbecue verzorgd door Gert. En, ja hoewel Weeronline een 1 gaf voor de BBQ kreeg deze unaniem weer een 10. 

Het werd later en het bleef nog lang gezellig.  



Dank aan een ieder die geheel belangeloos heeft meegewerkt waardoor het weer mogelijk was een mooie onvergetelijk jachtmoment samen te stellen en met vrinden te mogen beleven.

Waidmansheil,

Erick Jan

p.s we hopen op meerdere verslagen. Die we ook dan weer op het blog zullen zetten.

nog 2 nachtjes

Nog drie nachtjes

Nog ff

We tellen de dagen en zien hoe de winter nog stand houdt. Gelukkig is er een lekkere kachel dus hoeven niet bang te zijn voor koude. We zijn met een mooie groep op de "Nadrift". Het programma is klaar en we hebben er zin in. Vergeet niet je ijsstokje en het postbode elastiek.

Zweetloos.

Zweet loos en een aangename ontmoeting.

Vorige week een uitgestelde loop gehad met Murdock. De weersomstandigheden waren uitmuntend. Vorst in de nacht en tijdens de loop, op een hert, begon het te dooien. Al het zweet en de geuren kwamen vrij. Deze optimale omstandigheden aan een geurenpallet gaven Murdock een enorme boost. Hij liepgeconcentreerd zijn spoor uit, sloeg geen haak over en kreeg zelfs van Erick Jan vol lof. Het was voor mij ook een enorm plezier om met hem op deze manier te werken. We waren een echt team. Trots dat ik was!. De afgelopen trainingen beginnen zijn vruchten af te werpen.

Met deze gedachten begonnen wij vanmorgen vroeg aan onze laatste loop van dit seizoen. Omdat onze jongste dochterMaaike gisteren ( 01 maart ) uitgerekend was om te gaan bevallen van hun 2e kind, toch wel met enige spanning het veld ingegaan. Maaike zou bevallen in het ziekenhuis reden waarom opa en oma onze kleindochter Emma zouden opvangen. Tijdens de wandeling naar de aanschotplaats, samen met Job met zijn heidewachtel en Alex  met zijnlabrador werden de nodige kwinkslagen geplaatst. Altijd oppassen want Erick Jan vergeet niets en soms krijg je het zo maar terug op een moment die je niet verwacht. Ik mocht als eerste met Murdock starten. Erick Jan vertelde dat hij bij delaatste loop van dit seizoen extra moeilijkheden had ingebouwd. Welke vertelde hij niet.

Hans & Murdock, top.

Voor ons lag een spoor op een wildzwijn te wachten. Deze waren hier gesignaleerd door Gert, op de foto vast gelegd en gisteren, tijdens een drijfjacht was er een geschoten. Bij het lintje had het geweer gestaan. Succes. En daar ga je dan. De val plek was snel gevonden. Andere wetenswaardigheden zoals wit snij haar, orgaanweefsel leerde dat het vermoedelijk een buikschot was geweest. Zou dit dan de moeilijkheid factor zijn waarover Erick Jan vertelde? Het bleek dus niet zo te zijn.

Murdock trok telkens naar het stukje orgaan weefsel maar startte hierna toch snel op het spoor. Wat mij meteen opviel was dat hij niet consequent het spoor uitwerkte maar telkens rechts en links van het spoor begon te werken. Hij ging dus revierend over het spoor. Koppel dit aan een bos met veel bomen dicht tegen elkaar, een geleider met een te lange lijn dan heeft u het plaatje compleet. Gevolg? Vastzittende lijn rond bomen, om benen van de geleider, niet voldoende op Murdock kunnen letten. De irritatie was compleet. Gelukkig had ik dit snel door. Murdock terug gehaald en even rust genomen. Afstand tussen ons verkleind en daar gingen we weer. Wat mij opviel was dat Murdock soms het spoor echt vast volgde en ook veelvuldig revierde. Later werd uitgelegd dat dit met de grondgesteldheid te maken had, vochtig of droog. Bij het stuk gekomen samen hiervan genoten. Toch een machtig mooi gegeven dat je samen weer de klus geklaard hebt.

Na het uitreiken van de breuk de complimenten gekregen. Want wat bleek. Het was een spoor ZONDER ZWEET. Alleen bij de val plek was wat zweet maar op het verdere spoor GEEN DRUPPEL. Het spoor bestond alleen uit varkenspootjes. Dit verklaarde waarom Murdock als staande hond aan het revieren was geslagen. Telkens moest hij vaststellen of hij nog juist bezig was. Zowaar voor de hond als de geleider een zware proef. Ondanks dat het spoor zweet loos was wilde dat niet zeggen dat de geleider na afloop zonderzweet er vanaf gekomen was. Een schitterende afsluiting van onze laatste loop van dit seizoen.

 

Alex mocht met zijn labrador als 2e starten. Wat opviel was dat de hond zeer rustig alle tijd nam om het spoor uit te werken. Dit in tegenstelling tot anders zoals Alex vertelde. Ook bij de labrador het beeld dat hij telkens, al revierend, telkens weer op de varkenspootjes terug kwam. Bij het oversteken van het laatste pad voor het stuk kwam er een terreinwagen aanrijden. Terwijl Alex doorliep hielden wij even halt. Wat bleek. Uit de terreinwagen van het Staatsbosbeheer stapte onze “jachtheer”Jan de Groot. Lachend zei hij: “ik herkende die hond ( Murdock) dus ik dacht dan is zijn geleider niet ver weg”. Na een aangenaam gesprek en de belofte om tijdens de nadrift op 30 maart verder, onder het genot van een versnapering, te praten hebben wij afscheid van elkaar genomen.


BGS Bruno die na mooi werk ff mocht stoeien
 

Voor Job met zijn heidewachtel was het laatste spoor van deze training. Fantastisch te zien hoe een jonge hond van net 9 maanden zich vastbond op het spoor. Ook zij had af en toe moeite om de varkenspootjes te volgen maar toen Job vroeg: “ alleen verwond “ leek het alsof zij dat begreep en kwam zo weer op het spoor uit. Job vertelde later dat hij dit gegeven ook zo mooi vond. Het was werkelijk een lust om deze gepassioneerde hond aan het werk te zien. Dat belooft wat voor de toekomst. Kortom vanmorgen weer puik hondenwerk gezien.
 

Ik hoop u allen weer te ontmoeten tijdens de nadrift waarvan Erick Jan vertelde weer een hoop verrassingen in petto te hebben. Wij hebben er in ieder geval zin in.

Hans en Murdock.

Vraagbaak 4

Beste Allemaal,

Het zal toch niet waar zijn dat er niemand durft te reageren op deze vraag

dus bij deze nogmaals en weet enkel van onze fouten kunnen we leren!

 

Vraagbaak 4:

Wat is hier van toepassing?
1: U ziet hier een reebok die midden op de dag geschoten is, zie het zweet dat bij de rechter voorpoot te zien is.

2: Nee het verhaal is anders, het is een aanrijding slachtoffer die gevonden is na nazoek, en een vangschot heeft gekregen omdat zijn rug gebroken is.

3: Geen van de bovenstaande oplossingen is goed ( U mag zelf invullen wat U denkt dat de oplossing is ).

We zien de oplossingen graag weer verschijnen!

Vooruit!

16 februari 2013, het was zo ver het een na laatste spoor lopen in Amerongen, onderweg was het goed weer zo’n 6 graden, hoe verder ik in de richting van mijn eind bestemming kwam hoe meer de temperatuur naar beneden ging, en ik kwam stukken tegen die nog vol op in de sneeuw lagen, een hele andere wereld, bij afslag 22 eraf en binnendoor richting Leersum naar Amerongen. Aangekomen waar we hebben afgesproken, nog even de benen gestrekt en Raja nog even laten warm lopen, en die vond het heerlijk in de sneeuw.

De andere voorjagers waren ook gearriveerd, koffie gedronken en toen met E.J. naar het perceel waar het zich ging afspelen. Catootje was als 1^e aan de beurt, en dat ging vlot, en op een gegeven ogenblik ging Catoo Luid op Spoor, wat dachten de andere 2 wat jij kan kunnen wij beter, het gevolg was dat er 3 teckels hals gaven, daarna was het stil en het stuk werd binnen gehaald, en de breuk werd gegeven.

Nummer 2 was Gilles, en nu wil het geval dat E.J. wat verrassingen in het spoor had gelegd, en als je zelf mee loopt achter de gene die het spoor loopt, heb je meer oog voor de omgeving, E.J. liet zien waar zweet lag, lichtbruin al opgenomen door de sneeuw, liet wissels zien die door het vele belopen van de reeën sneeuwvrij waren, reeprenten gezien in de sneeuw.

De verrassing was dat er 5 Wiedergangen in het spoor zaten, dit betekend dat het dier rechtdoor loopt, zich omdraait en over het zelfde weer teug loopt, en zo probeert zijn achtervolger te misleiden, maar ook deze combinatie heeft het volbracht en het stuk binnen gebracht, de breuk werd uitgereikt en E.J. heeft uitleg geven, want die had iets van wat gebeurt hier, even gelachen, en toen de lol dat ik nog moest.

Het was zover, vragen stellen, ik ben gebeld en er moet een nazoek gedaan worden, wat is er geschoten, welk kaliber en wat is de vluchtrichting, is er gemarkeerd, ik vind dit soms wat moeilijk, maar goed het ging om Roodwild en het was een passant, aangezien het dier al rennend van het ene perceel naar het andere overstak, en de jager verrast was, heeft hij het dier in de achterhand geraakt, waardoor het door de achterlopers ging, vervolgens op kwam en het rit aannam. De jager had een hond bij zich, maar het lukte hem niet het stuk te vinden.

 

Er was weinig tot geen zweet, dus Raja meteen meegenomen, die kreeg verwaaiing en we gingen op pad, bij het passeren van een wissel gaf ze even hals, maar liep door op het spoor, toen hoorde ik dat we teveel links zaten en we moesten meer naar rechts, dus conclusie we zaten niet meer op het spoor maar op vers, stuk terug gegaan, Raja zoek de Bok en ze pakte het weer op, ik liep nog met mijn gezicht in de Bramentakken, dus er liep bloed langs mijn gezicht en mijn bril was beslagen, maar toen liep ze ineens rechtdoor, en kwam terug over het zelfde stuk dus ik dacht haha ik heb ook een Wiedergang, niet dus maar dat hoorde ik later.
Toen kwam er een moment dat Raja in de lucht aan het snuiven was, dat had ik goed gezien, ze ging op het spoor door dacht ik, maar ze liep op verwaaiing en niet op het spoor, maar doordat ik lijn gaf, ging ze door, en kwam weer terug, dat bracht mij in verwarring, mijn bril was weer nat, het was wat mistig, kon me even niet orienteren, hoorde ik achter me volg je rug, maar omdat je je hond in de gaten moet houden en ik het gevoel had dat we dicht in de buurt zaten, liepen we door en vonden het stuk.

Waidmannsheil, Waidmannsdank, de breuk gekregen, uitleg wat ik dacht dat een Wiedergang was, was het spoor van de jager en zijn hond, maar Raja liet zich niet misleiden sloeg een haak naar rechts en ging op het spoor, daarnaast heeft ze veel op verwaaiing gelopen, en E.J. had ook geroepen Raja wil je wat laten zien, Raja heeft Tot verwezen ( in het Duits Totverweisser), ze heeft het stuk aangeraakt en is terug gekomen naar mij, van daar ligt het.

En tja met het roepen van volg je rug (dat zal me wel een poosje blijven achtervolgen), is de titel van dit schrijven VOORUIT. Heb veel geleerd, gezien, en dat mijn teckel vol verrassingen zit, Luid op Spoor, Tot verweisen.

Catootje, Gilles en Raja, de voorjagers en E.J. Waidmannsheil.
Helene

Leden aanbieding Le Chameau

Bij aankoop van Le Chameau VIERZONORD laarzen krijgt u een laarzentas t.w.v. €29.95 cadeau! (geef alleen even aan in het tekstvakje dat je van de Zweethond bent)

Webshop:

• Le Chameau Vierzonord dames
• Le Chameau Vierzonord heren
• Le Chameau Vierzonord + heren

Marco kan tijdens het zweetwerk seizoen evt. de bestelde en betaalde producten meenemen naar E.J.mochten de verzendkosten een probleem zijn. Geef dit d..m.v. een telefoontje of mail even aan bij Teun of Karin Hart van de Bokkesprong dan helpen zij met de webshop bestelling.


Wordt ook lid van onze Facebook pagina daar zetten we regelmatig leuke aanbiedingen en ander nieuws op!