Zweetloos.

Zweet loos en een aangename ontmoeting.

Vorige week een uitgestelde loop gehad met Murdock. De weersomstandigheden waren uitmuntend. Vorst in de nacht en tijdens de loop, op een hert, begon het te dooien. Al het zweet en de geuren kwamen vrij. Deze optimale omstandigheden aan een geurenpallet gaven Murdock een enorme boost. Hij liepgeconcentreerd zijn spoor uit, sloeg geen haak over en kreeg zelfs van Erick Jan vol lof. Het was voor mij ook een enorm plezier om met hem op deze manier te werken. We waren een echt team. Trots dat ik was!. De afgelopen trainingen beginnen zijn vruchten af te werpen.

Met deze gedachten begonnen wij vanmorgen vroeg aan onze laatste loop van dit seizoen. Omdat onze jongste dochterMaaike gisteren ( 01 maart ) uitgerekend was om te gaan bevallen van hun 2e kind, toch wel met enige spanning het veld ingegaan. Maaike zou bevallen in het ziekenhuis reden waarom opa en oma onze kleindochter Emma zouden opvangen. Tijdens de wandeling naar de aanschotplaats, samen met Job met zijn heidewachtel en Alex  met zijnlabrador werden de nodige kwinkslagen geplaatst. Altijd oppassen want Erick Jan vergeet niets en soms krijg je het zo maar terug op een moment die je niet verwacht. Ik mocht als eerste met Murdock starten. Erick Jan vertelde dat hij bij delaatste loop van dit seizoen extra moeilijkheden had ingebouwd. Welke vertelde hij niet.

Hans & Murdock, top.

Voor ons lag een spoor op een wildzwijn te wachten. Deze waren hier gesignaleerd door Gert, op de foto vast gelegd en gisteren, tijdens een drijfjacht was er een geschoten. Bij het lintje had het geweer gestaan. Succes. En daar ga je dan. De val plek was snel gevonden. Andere wetenswaardigheden zoals wit snij haar, orgaanweefsel leerde dat het vermoedelijk een buikschot was geweest. Zou dit dan de moeilijkheid factor zijn waarover Erick Jan vertelde? Het bleek dus niet zo te zijn.

Murdock trok telkens naar het stukje orgaan weefsel maar startte hierna toch snel op het spoor. Wat mij meteen opviel was dat hij niet consequent het spoor uitwerkte maar telkens rechts en links van het spoor begon te werken. Hij ging dus revierend over het spoor. Koppel dit aan een bos met veel bomen dicht tegen elkaar, een geleider met een te lange lijn dan heeft u het plaatje compleet. Gevolg? Vastzittende lijn rond bomen, om benen van de geleider, niet voldoende op Murdock kunnen letten. De irritatie was compleet. Gelukkig had ik dit snel door. Murdock terug gehaald en even rust genomen. Afstand tussen ons verkleind en daar gingen we weer. Wat mij opviel was dat Murdock soms het spoor echt vast volgde en ook veelvuldig revierde. Later werd uitgelegd dat dit met de grondgesteldheid te maken had, vochtig of droog. Bij het stuk gekomen samen hiervan genoten. Toch een machtig mooi gegeven dat je samen weer de klus geklaard hebt.

Na het uitreiken van de breuk de complimenten gekregen. Want wat bleek. Het was een spoor ZONDER ZWEET. Alleen bij de val plek was wat zweet maar op het verdere spoor GEEN DRUPPEL. Het spoor bestond alleen uit varkenspootjes. Dit verklaarde waarom Murdock als staande hond aan het revieren was geslagen. Telkens moest hij vaststellen of hij nog juist bezig was. Zowaar voor de hond als de geleider een zware proef. Ondanks dat het spoor zweet loos was wilde dat niet zeggen dat de geleider na afloop zonderzweet er vanaf gekomen was. Een schitterende afsluiting van onze laatste loop van dit seizoen.

 

Alex mocht met zijn labrador als 2e starten. Wat opviel was dat de hond zeer rustig alle tijd nam om het spoor uit te werken. Dit in tegenstelling tot anders zoals Alex vertelde. Ook bij de labrador het beeld dat hij telkens, al revierend, telkens weer op de varkenspootjes terug kwam. Bij het oversteken van het laatste pad voor het stuk kwam er een terreinwagen aanrijden. Terwijl Alex doorliep hielden wij even halt. Wat bleek. Uit de terreinwagen van het Staatsbosbeheer stapte onze “jachtheer”Jan de Groot. Lachend zei hij: “ik herkende die hond ( Murdock) dus ik dacht dan is zijn geleider niet ver weg”. Na een aangenaam gesprek en de belofte om tijdens de nadrift op 30 maart verder, onder het genot van een versnapering, te praten hebben wij afscheid van elkaar genomen.


BGS Bruno die na mooi werk ff mocht stoeien
 

Voor Job met zijn heidewachtel was het laatste spoor van deze training. Fantastisch te zien hoe een jonge hond van net 9 maanden zich vastbond op het spoor. Ook zij had af en toe moeite om de varkenspootjes te volgen maar toen Job vroeg: “ alleen verwond “ leek het alsof zij dat begreep en kwam zo weer op het spoor uit. Job vertelde later dat hij dit gegeven ook zo mooi vond. Het was werkelijk een lust om deze gepassioneerde hond aan het werk te zien. Dat belooft wat voor de toekomst. Kortom vanmorgen weer puik hondenwerk gezien.
 

Ik hoop u allen weer te ontmoeten tijdens de nadrift waarvan Erick Jan vertelde weer een hoop verrassingen in petto te hebben. Wij hebben er in ieder geval zin in.

Hans en Murdock.

Vraagbaak 4

Beste Allemaal,

Het zal toch niet waar zijn dat er niemand durft te reageren op deze vraag

dus bij deze nogmaals en weet enkel van onze fouten kunnen we leren!

 

Vraagbaak 4:

Wat is hier van toepassing?
1: U ziet hier een reebok die midden op de dag geschoten is, zie het zweet dat bij de rechter voorpoot te zien is.

2: Nee het verhaal is anders, het is een aanrijding slachtoffer die gevonden is na nazoek, en een vangschot heeft gekregen omdat zijn rug gebroken is.

3: Geen van de bovenstaande oplossingen is goed ( U mag zelf invullen wat U denkt dat de oplossing is ).

We zien de oplossingen graag weer verschijnen!

Vooruit!

16 februari 2013, het was zo ver het een na laatste spoor lopen in Amerongen, onderweg was het goed weer zo’n 6 graden, hoe verder ik in de richting van mijn eind bestemming kwam hoe meer de temperatuur naar beneden ging, en ik kwam stukken tegen die nog vol op in de sneeuw lagen, een hele andere wereld, bij afslag 22 eraf en binnendoor richting Leersum naar Amerongen. Aangekomen waar we hebben afgesproken, nog even de benen gestrekt en Raja nog even laten warm lopen, en die vond het heerlijk in de sneeuw.

De andere voorjagers waren ook gearriveerd, koffie gedronken en toen met E.J. naar het perceel waar het zich ging afspelen. Catootje was als 1^e aan de beurt, en dat ging vlot, en op een gegeven ogenblik ging Catoo Luid op Spoor, wat dachten de andere 2 wat jij kan kunnen wij beter, het gevolg was dat er 3 teckels hals gaven, daarna was het stil en het stuk werd binnen gehaald, en de breuk werd gegeven.

Nummer 2 was Gilles, en nu wil het geval dat E.J. wat verrassingen in het spoor had gelegd, en als je zelf mee loopt achter de gene die het spoor loopt, heb je meer oog voor de omgeving, E.J. liet zien waar zweet lag, lichtbruin al opgenomen door de sneeuw, liet wissels zien die door het vele belopen van de reeën sneeuwvrij waren, reeprenten gezien in de sneeuw.

De verrassing was dat er 5 Wiedergangen in het spoor zaten, dit betekend dat het dier rechtdoor loopt, zich omdraait en over het zelfde weer teug loopt, en zo probeert zijn achtervolger te misleiden, maar ook deze combinatie heeft het volbracht en het stuk binnen gebracht, de breuk werd uitgereikt en E.J. heeft uitleg geven, want die had iets van wat gebeurt hier, even gelachen, en toen de lol dat ik nog moest.

Het was zover, vragen stellen, ik ben gebeld en er moet een nazoek gedaan worden, wat is er geschoten, welk kaliber en wat is de vluchtrichting, is er gemarkeerd, ik vind dit soms wat moeilijk, maar goed het ging om Roodwild en het was een passant, aangezien het dier al rennend van het ene perceel naar het andere overstak, en de jager verrast was, heeft hij het dier in de achterhand geraakt, waardoor het door de achterlopers ging, vervolgens op kwam en het rit aannam. De jager had een hond bij zich, maar het lukte hem niet het stuk te vinden.

 

Er was weinig tot geen zweet, dus Raja meteen meegenomen, die kreeg verwaaiing en we gingen op pad, bij het passeren van een wissel gaf ze even hals, maar liep door op het spoor, toen hoorde ik dat we teveel links zaten en we moesten meer naar rechts, dus conclusie we zaten niet meer op het spoor maar op vers, stuk terug gegaan, Raja zoek de Bok en ze pakte het weer op, ik liep nog met mijn gezicht in de Bramentakken, dus er liep bloed langs mijn gezicht en mijn bril was beslagen, maar toen liep ze ineens rechtdoor, en kwam terug over het zelfde stuk dus ik dacht haha ik heb ook een Wiedergang, niet dus maar dat hoorde ik later.
Toen kwam er een moment dat Raja in de lucht aan het snuiven was, dat had ik goed gezien, ze ging op het spoor door dacht ik, maar ze liep op verwaaiing en niet op het spoor, maar doordat ik lijn gaf, ging ze door, en kwam weer terug, dat bracht mij in verwarring, mijn bril was weer nat, het was wat mistig, kon me even niet orienteren, hoorde ik achter me volg je rug, maar omdat je je hond in de gaten moet houden en ik het gevoel had dat we dicht in de buurt zaten, liepen we door en vonden het stuk.

Waidmannsheil, Waidmannsdank, de breuk gekregen, uitleg wat ik dacht dat een Wiedergang was, was het spoor van de jager en zijn hond, maar Raja liet zich niet misleiden sloeg een haak naar rechts en ging op het spoor, daarnaast heeft ze veel op verwaaiing gelopen, en E.J. had ook geroepen Raja wil je wat laten zien, Raja heeft Tot verwezen ( in het Duits Totverweisser), ze heeft het stuk aangeraakt en is terug gekomen naar mij, van daar ligt het.

En tja met het roepen van volg je rug (dat zal me wel een poosje blijven achtervolgen), is de titel van dit schrijven VOORUIT. Heb veel geleerd, gezien, en dat mijn teckel vol verrassingen zit, Luid op Spoor, Tot verweisen.

Catootje, Gilles en Raja, de voorjagers en E.J. Waidmannsheil.
Helene

Leden aanbieding Le Chameau

Bij aankoop van Le Chameau VIERZONORD laarzen krijgt u een laarzentas t.w.v. €29.95 cadeau! (geef alleen even aan in het tekstvakje dat je van de Zweethond bent)

Webshop:

• Le Chameau Vierzonord dames
• Le Chameau Vierzonord heren
• Le Chameau Vierzonord + heren

Marco kan tijdens het zweetwerk seizoen evt. de bestelde en betaalde producten meenemen naar E.J.mochten de verzendkosten een probleem zijn. Geef dit d..m.v. een telefoontje of mail even aan bij Teun of Karin Hart van de Bokkesprong dan helpen zij met de webshop bestelling.


Wordt ook lid van onze Facebook pagina daar zetten we regelmatig leuke aanbiedingen en ander nieuws op!

Winter

Vandaag was zo'n dag heerlijk de sneeuw in en genieten. Even was het spannend toen Giorgio iets lekkers rook en dacht dat ga ik opzoeken. Ach het was wel te begrijpen een loopse teef. Maar ja wie neemt er nu een loopse teef mee in een honden losloop gebied dat is natuurlijk vragen om aandacht ook al is die op dat moment niet gewenst.

Dus ja toen onze George dit duidelijk maakte bedacht Kees zich geen moment en als een pijl uit de boog ging ook hij heen om zijn deel op te eisen. Gelukkig was ik op tijd om in te grijpen, vonden de heren niet fijn maar goed lekker ravotten in de sneeuw deden eea al snel vergeten.

Vraakbaak?

Mijne Dames en Heren,

waar blijven de oplossingen voor de laatste vraagbaak? Is de moed in de laarzen gezonken?

Staande hond op het zweetspoor.

Donderdagavond kwam Tine ziek vanuit haar werk. Een van de slachtoffers van de griepepidemie. Het is toch wel opvallend wat er dan allemaal op je afkomt om het huishouden gladjes te laten verlopen. Maar gelukkig draai ik mijn hand er niet voor om. Vanmorgen een licht ontbijt voor haar gemaakt, wat goed smaakte. Gelukkig, een teken dat het al iets beter gaat. Het gevolg was wel dat ik, op de traininglocatie aangekomen, het nodigde miste. Ik was mijn laarzen, hondenriem (altijd wel een extra in de auto liggen) portemonnee met rijbewijs vergeten. Geen optimale start dus.

Een aantal van u weten dat ik naast de jacht, het werken met de hond nog een passie heb. Ik zing. Uiteraard is het dan fijn om in de auto te luisteren naar muziek die zijn raakvlakken heeft met de jacht. Frans Schubert was een dergelijk componist die veel jacht en natuur getrouwe composities heeft geschreven veelal gebruikmakend van de Hoorn. Onderweg luisterend en meezingend met het: Nachtgezang in Walde keek ik om mij heen. Op de besneeuwde weilanden van de Amerongerwetering wemelde het van de ganzen. Bijna niet te tellen, een machtig gezicht. “die vöglein sie glauben die nacht sei ent-flohn, die wandernden rehe verlieren sich zag, sie wähnen, es gehe schon bald an den tag. Natuurlijk op dat moment met enig crecendo gezongen is voor mij genieten. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat ook Murdock, die vol aandacht naar al die ganzen keek zich aan het opwarmen was.

Omdat Erick Jan in Duitsland was, werden wij opgewacht door Gert. Hij bracht ons met een omweg, om ons vast warm te laten lopen, naar het eerste spoor. Dat Gert de nodige verrassingen had ingebouwd bleek al snel. Op de aanschotplaats veel zweet en als extra handicap dat het aangeschoten stuk afgesprongen was naar rechts en meteen het pad terug was overgestoken. Voor al de sporen gold dat in het begin redelijk veel zweet was gebuikt en later met grote afstanden weinig. Ook kregen wij de vraag mee om te vertellen wat wij onderweg zagen. Geen gemakkelijke opgave als je constant met je hond bezig bent. Ook werd door ons opgemerkt dat het toch wel moeilijk was om in de sneeuw te zien of het nu druppels zweet was of iets anders. De verkleuring in de sneeuw was minimaal. Als je achter een geleider aanliep had je meer tijd om op details te letten. Het zweetspoor was namelijk donderdagmiddag al uitgelegd. Gert had werkelijk gezorgd dat voor al de geleiders er weer leermomenten waren. Murdock was de enige staande hond in ons groepje wat gedurende zijn loop ook duidelijk werd. In een redelijk dicht vak liep Murdock, links van mij om een hoop takken en gevallen bomen, heen. Ik kon hem op dat moment niet zien. Plotseling riep Gert: “Hond staat”. En ja hoor Murdock stond zo vast als een huis. Zou het een van de vele houtsnippen zijn die we onderweg zagen? Kijkend zag ik snijhaar liggen. Murdock beloont en hem weer meegenomen naar het spoor. Uiteraard aan de anderen doorgegeven wat ik gezien had. In een redelijk hol bos aangekomen, waar weinig zweet lag was het mooi om te zien dat een staande hond, al revierend het spoor volgt. Aangekomen bij het stuk klonk het Horrido en Halali in mijn oren.

Natuurlijk zijn wij terug gegaan naar de plek waar Murdock zo vast voorstond. Op de grond werd snij haar aangetroffen en onder aan omgevallen boom een “pijp”. Zo te zien niet van een vos. Ons vermoeden is dat het waarschijnlijk een marter daar zijn thuisbasis heeft. Gert herinnerde zich dat vanmorgen een brak eveneens om de takken is gelopen maar dat deze weer terug kwam op het spoor. Kennelijk heeft die dus ook iets in de neus gehad. Natuurlijk een mooie ervaring om op een dergelijke dag mee te maken. Op de terugweg luisterend naar de CD met het Jägerlied:  wasgleicht wohl auf erden der jägervergnugen uit de opera: Der Freishűtz genieten van de vele ganzen die nu in het zonnetje aan het foerageren waren. Thuis de poten van Murdock nagekeken en voor de zekerheid maar ingesmeerd. Wij kijken terug op een mooie en leerzame ochtend in het veld.

We zijn weer los!

Zaterdag was het dan zover de winterstop zit erop. En ja het was direct aanpakken nu weer eens geen of zeer minimaal gemarkeerd met lint. Wel was er volop snijhaar dit keer. Hiervoor gebruik gemaakt van een reehuid en er was zoveel gebruikt dat sommige direct wisten dat ze op zoek waren naar een stuk kaalwild.
Een nazoek doen zonder de duidelijk lintjes bleek toch wee moeilijker als dat we gewend zijn. in eens wordt je terug geworpen op dat waar het om gaat: "Samen werken met je hond". Dit de één makkelijker af als de ander.
De honden doen het wel maar... je ziet ook dat sommige honden direct de nervositeit van hun begeleider overnemen en daardoor in de fout gestuurd worden waarbij ze uiteindelijk ten gevolge hiervan het spoor bijster zijn. Ook zagen we weer klassiekers als het fout sturen omdat er dan ineens wel een lintje hangt en dus er een knop omgaat die aangegeven dat de hond het we niet goed zal doen.
Het mag duidelijk zijn dat vertrouwen op je hond nog steeds eng kan zijn en daardoor best wel bedreigend.
Echter van onze fouten leren we het meest. Dus kunnen we met een goed gevoel terugkijken op de eerste zweetbad van het jaar.

Waidmansheil en een mooi zweetjaar.

Vraagbaak 4

Beste Allemaal hierbij het antwoordt op de vorige vraag en weer een nieuwe opgave. Onze opperrechter en praktijk leermeester grofwild heeft tevens eea van een opbouwende kritiek voorzien. Hiervoor onze dank. Lees zijn opmerkingen dan ook goed want mogelijk dat er al weer een aanwijzing in zit voor de oplossing van nieuwe opgaven.
De antwoorden/oplossingen van vraagbaak 3.    Optie 2 was het juiste antwoordt.

Henk: Goed gezien dat de achterpoot vreemd lag!!!
Alex: Heel goed die opmerking betreffende dat het ree pas later gevonden is, en dus niet meer           zo  gaaf is.  Echter de opperrechter heeft het ree omgekeerd . Anders zou de oplossing te makkelijk zijn voor jullie.
Chantalle: Je kunt er van uit gaan dat een reekalf ( het was een reekalf, ik heb de schedel uitgekookt en kon dit aan het gebit zien ). Bij een aanrijding met reewild sterft het ree spoedig aan inwendige bloedingen, echter dat de nazoek een week later was is natuurlijk niet goed. Verder vond ik het leuk dat je een en ander na gezocht hebt betreffen de jacht op reewild.

Vraagbaak 4:

Wat is hier van toepassing?
1: U ziet hier een reebok die midden op de dag geschoten is, zie het zweet dat bij de rechter voorpoot te zien is.

2: Nee het verhaal is anders, het is een aanrijding slachtoffer die gevonden is na nazoek, en een vangschot heeft gekregen omdat zijn rug gebroken is.

3: Geen van de bovenstaande oplossingen is goed ( U mag zelf invullen wat U denkt dat de oplossing is ).

We zien de oplossingen graag weer verschijnen!

Nog even.

Nog enkele uren en 2012 zit erop. Een jaar waarin veel gebeurd is. Nieuwe uitdagingen in beeld kwamen maar ook een jaar waarin we afscheid moesten nemen van bekenden en geliefden. Een jaar waarin vaak donkere kleuren de boventoon voerden. Maar voor wie er voor openstaat er ook zeker lichtpuntjes zijn.  Een jaar waarin we we nieuwe combinaties mochten verwelkomen en een jaar waarin enkele zelfs hun eerste natuur nazoek konden doen of zelfs een eerste schot hebben mogen lossen.

2013 een jaar met veranderingen we gaan met z'n allen langer werken. Moeten op velen punten meer betalen maar we staan als land nog steeds hoog in de ranglijsten van wereld economie. Onze jeugd wordt aangemerkt als de gelukkigste ter wereld. Dus ........... als je het positief wilt zien dan is het niet alleen donker.

Nog enkele dagen en dan zit de winterstop er ook weer op.  Een periode waarin we niet trainen om een ieder de tijd te geven om het geleerde in de praktijk te brengen of met bevriende jagers mee het veld in te kunnen om te leren van de "oude rotten".  Vijf januari dan gaan we weer los  en ik ben benieuwd naar de verhalen. Waarbij en ene soms nog sterker is als de andere.  Hierbij. De hoop uitsprekend dat we weer veel voelbaar mogen leren en vooral ook weer veel zullen mogen lachen komend jaar. Want hoewel de plezierjacht niet meer bestaat mogen we best heel veel plezier hebben samen als we bezig zijn met het trainen van onszelf als combinaties om dan wanneer dat nodig is ondersteunend en handelend te kunnen dienen wanneer er een dier in nood is.

Gelukkig worden de buitenstaanders zich steeds meer bewust dat het nazoekwerk wat wij doen een schonen zaak is en noodzakelijk. Steeds vaker wil me hoeraatje we doen en wordt er respect uitgesproken als men beseft hoeveel tijd en energie er in een combinatie zit alvorens deze rijp is voor de praktijk. Want hoe goed en leuk een wedstrijd ook is de praktijk is weerbarstig en zeker niet te vergelijken. Ook ik heb afgelopen jaar weer mogen leren van een beroeps zweetwerker. En dus ben je nooit te oud om te leren.

Wij Gert en ondergetekende hebben er weer zin in en staan te popelen om weer met een ieder aan het werk te gaan.

Let vanavond ff op onze vriendjes de meeste zo niet allemaal zijn " schotvast" en dus zal het op de dag wel meevallen maar ongemerkt geven we vaak zelf wat enthousiaste signalen af wat de honden wat nerveus kan maken. Dus als we zelf ons dit realiseren is het op het moment supreme voor de honden minder spannend.

Wijn wensen jullie allemaal een gezond, leuk, spannend en uitdagend nieuwjaar.

Waidmansheil en tot snel.

Erick Jan